Hoefbevangenheid
Wat is hoefbevangenheid?
Dit is een zeer pijnlijke aandoening in de (meestel voor) hoeven die, per definitie, wordt veroorzaakt door een toxische reactie van het lichaam veelal in combinatie met een slecht werkende spijsvertering / verstoorde darmflora. Hierdoor ontstaat er een ontsteking in de hoef met bijhorende zwelling. Deze zwelling veroorzaakt erg veel druk en pijn in de hoef. Door de ontsteking verzwakt de structuur in de hoef. In ergere mate van hoefbevangenheid kan het hoefbeen hierdoor kantelen of zelf dalen en door de zool gaan steken, we spreken dan van een sinker.
op deze foto´s is de rotatie van het hoefbeen goed zichtbaar.
Hoe herkent u hoefbevangenheid.
   Een hoefbevangen paard gaat ´raar´staan om de voeten te ontlasten. Hij zet zijn voorbenen meer naar voren en de achterbenen meer onder het lichaam. Dit is de meest voorkomende stand. Bewegen is zeer pijnlijk voor het paard. De hoeven zijn zeer warm vooral bij de kroonrand en bekloppen van de hoef is zeer pijnlijk
Het paard kan er verder ziek uitzien en koorts hebben.
Wat kunt u doen bij hoefbevangenheid.
Bij de eerste tekenen van hoefbevangenheid: Laat direct de dierenarts komen!, denk niet: ik kijk het eerst een paar dagen aan, want hoe eerder men erbij is, hoe geringer de schade in de hoef! Een acute hoefbevangenheid kan in een paar uur al omslaan naar chronische hoefbevangenheid. Bedenk dat het een half tot een heel jaar duurt voordat er een geheel nieuwe hoef is aangegroeit. Het paard zal zich prettiger voelen op een ondergrond die zich naar de hoeven vormt: men kan het paard dus in zacht zand zetten. Stromend water langs de hoeven zorgt voor verkoeling.
De dierenarts zal in vrijwel alle gevallen een pijnstiller geven en een middel om de doorbloeding in de hoef te bevorderen. Na deze medicatie is het belangrijk dat de hoefsmid ingeroepen wordt. Hij kan uw paard direct op de juiste manier bekappen of van speciaal beslag voorzien.
Hoe ontstaat hoefbevangenheid.
Hoefbevangenheid kan verschillende oorzaken hebben.
De meest voorkomende is de voedingsgeïnduceerde hoefbevangenheid.
Deze ontstaat door:
* teveel koolhydraten (zetmeel, suiker, fructaan in gras en hooi)
* snelle voerveranderingen (weidegang, ander krachtvoer)
* te vette paarden (vetafzetting bij de manenkam, de schouders, de kroep, voor de uiers en de koker)
* giftige stoffen (schimmels, planten)
* voedingsmiddelen die niet goed verteerd kunnen worden (volle maïs, volle of geplette gerst, tarwe en rogge)
* te weinig beweging (evt in combinatie met teveel krachtvoer)
* insuline resistentie (suikerziekte bij mensen)
Andere oorzaken kunnen zijn:
* medicatie (bijv. corticosteroïden)
* slecht of verwaarloost beslag
* overbelasting
* te lang hoge koorts
* te lang kreupel staan
* allergie
* te lang aan de nageboorte staan
Wat voer ik mijn paard na de hoefbevangenheid.
Hooi, hooi en nog meer hooi. Het herstel van de flora van de dikke darm na een aanval van hoefbevangenheid kan tot achttien maanden duren. Als vuistregel geldt dat een paard 1,2 tot 1,5 kg hooi per 100 kg lichaamgewicht nodig heeft. Let op, want ook hooi kan een hoog fructaan gehalte hebben! Het is zinvol om het fructaan gehalte van het hooi te laten onderzoeken in een laboratorium. Een andere maatregel is het wassen van hooi. Een waterbad van een half uur laat het fructaan gehalte met ca. 18% dalen. Door het hooi een uur te laten weken, kan het fructaan gehalte met wel 30% dalen. Helaas wast men niet alleen het fructaan uit het hooi, maar ook kalium, vitamine-B, sporenelementen en een hele reeks mineralen. Deze moet men weer aanvullen door naar behoefte mineralenvoer of supplementen bij te voeren.
Grazen is taboe voor een hoefbevangen paard want het suiker en fructaan gehalte van het gras wisselt sterk en is onvoorspelbaar.
Bij ontvankelijke (gevoelige) paarden wordt hoefbevangenheid vaak uitgelokt door fructaan, een soort suiker die dient voor de tijdelijke energie opslag in planten. Let daarom goed op wanneer u uw paard laat grazen; het fructaan gehalte is hoog wanneer de planten voldoende licht krijgen (fotosynthese) en dit in energie (fructaan) omzetten, maar deze energie niet direct gebruiken voor de groei.
Wanneer moet men dus voorzichtig zijn omdat het fructaangehalte in het weidegras erg hoog kan zijn?
* In het voorjaar en de herfst.
* Bij koud vriesweer ( onder de 5 graden Celsius) en stralende zonneschijn is het risico op hoefbevangenheid erg hoog.
* Als het gras voordurend kort afgegraasd wordt. De hierdoor veroorzaakte stress bij het gras, leidt tot opslag van een grote hoeveelheid fructaan in de plant.
* In geval van een arme bodem. Het gras krijgt niet genoeg voedingsstoffen om te kunnen groeien en slaat het fructaan op in plaats van het meteen voor de groei te gebruiken.
Toch krachtvoer? Dan alleen koolhydraatarm!
Controleer uw krachtvoer! Perskoeken en geperste hooibrokken zijn een goed alternatief.
Voorzichtig met;
* granen of graanhoudende producten
* paarden musli´s (melasse)
* appels, bananen, wortelen
* brood
* weidegras (fructaan)
Mineralen, vitamines, aminozuren en sporenelementen.
Deze heeft het paard nodig. Dit kunt u geven in de vorm van een supplement (ipv krachtvoer).
Hierbij wel opletten dat de supplementen geen suikerverbindingen zoals druivensuiker en melasse hebben of graanproducten bevatten.
Tip: nog meer uitgebreide en duidelijke informatie over hoefbevangenheid is te lezen op de site www.hoofcare.nl
Bronvermelding; vakblad `de hoef`
| 
